Rozwój miast
Wielkie aglomeracje i poprawa warunków życia.
Rozwój miast był jednym z najważniejszych czynników rewolucji przemysłowej. Zapoczątkowany został wg historyków w latach czterdziestych dziewiętnastego wieku, a złożył się na niego rozwój gospodarczy i zwiększona produkcja żywności dzięki kilkuletniemu urodzajowi. Do połowy dziewiętnastego wieku, Wielka Brytania z sześciu milionów mieszkańców rozrosła się do dwudziestu jeden milionów. Coraz większa liczba osób przenosiła się ze wsi do miast, co napędzało przemysł, wykorzystujący tanią pracę rąk robotników. Pracowali oni jednak w bardzo trudnych warunkach – wysoka temperatura, duszne pomieszczenia, niska płaca, ledwo wystarczająca na przeżycie, składały się na codzienność miejskiej biedoty w wielu miastach nie tylko Wielkiej Brytanii. Wielu mieszkańców Europy decydowało się na emigrację do Stanów Zjednoczonych, których mit „amerykańskiego snu” obiecywał wielkie możliwości i wspaniałą karierę. Oczywiście warunki pracy nie różniły się tam wcale od europejskich. Mimo to rewolucja przemysłowa przyniosła też poprawę warunków życia. Pojawiło się oświetlenie elektryczne, powszechny dostęp do szkół, a pośrednio nawet demokracja. Rozwój medycyny umożliwił opanowanie wielu chorób, więcej uwagi poświęcano też higienie.